Βασικό παράδειγμα αποτελεί η gazpacho, η κρύα σούπα της ζεστής Ανδαλουσίας (με βάση τη ντομάτα, το αγγούρι, το κρεμμύδι, την πιπεριά και το ελαιόλαδο) που τη συναντάμε στο Dolli’s σε μια εξαιρετική εκτέλεση: δροσιστική, πηχτή και γεμάτη γεύση.

Κατά το σερβίρισμα, μάλιστα, προσθέτουν burrata και βασιλικό.

Με ξέρετε, ποτέ δε λέω όχι σε τέτοιες πινελιές.

Με έναν τρόπο απρόσμενο και εκλεπτυσμένο, συνδυάζουμε στο τραπέζι μας τα nachos με γουακαμόλε (από κόλιανδρο, λάιμ, φυστίκι Αιγίνης και αβοκάντο Κρήτης), με το μοσχαρίσιο σουβλάκι με σάλτσα γιαουρτλού, τραγανές πίτες, ντομάτα, κρεμμύδι και πατάτες τηγανιτές. Μια από τις πιο επιτυχημένες γευστικές εκπλήξεις.

Και τον πρωταγωνιστή του γεύματος, το άφησα για το τέλος. Την κατηγορία “Επιδόρπιο”. Το gateau Valrhona έχει μπισκουί σοκολάτας, τραγανή πραλίνα, παγωτό βανίλια και μους caramelia (γαλλική σοκολάτα γάλακτος με 36% κακάο, κρεμώδη υφή και έντονες νότες καραμέλας βουτύρου). Οι γεύσεις και οι υφές ήταν τόσο σωστά εκτελεσμένες, που κάθε προσπάθεια περιγραφής μοιάζει ανεπαρκής.

Φεύγοντας για λίγο από τις γεύσεις, η γοητεία του Dolli’s είναι, χωρίς αμφιβολία, η θέα του στην Ακρόπολη. Στο πλάι του εστιατορίου, η αντανάκλαση του λόφου στην πισίνα είναι καθηλωτική: καθώς κινείται το νερό, για μια στιγμή, μοιάζει να ζωντανεύει κι όλο το τοπίο.

Δεν είναι, όμως, μόνο το σημείο της θέας αυτό που εντυπωσιάζει στο Dolli’s. Κάθε γωνιά του είναι άκρως προσεγμένη και αποτίει φόρο τιμής στην αθηναϊκή αισθητική. Φυσικά υλικά, όπως η πέτρα και το μάρμαρο κυριαρχούν, μαζί με γήινα χρώματα και ακανόνιστα σχήματα και υφές, που όμως φαίνονται να έχουν τοποθετηθεί τόσο τακτικά και προσεγμένα.

Έχοντας δοκιμάσει λίγα πράγματα στην πρώτη μου επίσκεψη, τολμώ να πω πως το Dolli’s είναι ιδανική επιλογή για μια ανεπιτήδευτη, αλλά υψηλής ποιότητας εμπειρία. Η ατμόσφαιρα στο εστιατόριο είναι γαλήνια, και η οπτική του σύγχρονη· δε μπορώ, λοιπόν, παρά να το διαχωρίσω από τα rooftops που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην Αθήνα.