Ξεκινώ, για παράδειγμα, με τα alkaline pasta. Τα ζυμαρικά αυτά παρασκευάζονται σε νερό με αυξημένο pH, για να διατηρήσουν τη σύστασή τους. Όπως και τα ramen noodles δηλαδή, προκειμένου να μη διασπαστούν στο ζεστό ζωμό.

Κατά το σερβίρισμα, βέβαια, στρέφονται προς την ελληνική παράδοση- συναντούν την κόκκινη σάλτσα ντομάτας και το αρσενικό Νάξου.

Με έμπνευση από τα ελληνικά τραπέζια, που το κρέας έχει παραδοσιακά τον πρώτο λόγο, παραγγέλνουμε και τη μοσχίδα με tare. Το tare παραπέμπει στη “σάλτσα” που έχει τη λογική του καρυκεύματος στο ramen- είναι, λοιπόν, αυτό που του δίνει γεύση. Ως συνοδευτικά επιλέγουμε ένα μικρό, αχνιστό πατατόψωμο και έναν πεντανόστιμο πουρέ πατάτας. 

Πώς γίνεται τώρα να τρώω κρέας με tare και πουρέ και να νιώθω τις γεύσεις τόσο οικείες, που να αναπολώ παιδικές μου αναμνήσεις; 

Απορίας -κι επαίνου- άξιο.

Η φιλοσοφία του καταλόγου, που έχει ως επί το πλείστον μικρά πιάτα, βοηθά στο να μοιραστούμε και να δοκιμάσουμε πολλές αξιόλογες γεύσεις. Τα baozi (αφράτα ψωμάκια μαγειρεμένα στον ατμό) με γέμιση από χοιρινά μάγουλα είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα.
Όπως, βέβαια, και το ασυναγώνιστο Hafu Fried Chicken, το οποίο έρχεται στο τραπέζι ακριβώς όπως πρέπει: με πανάρισμα ελαφρώς πικάντικο και τραγανό, και κοτόπουλο μαριναρισμένο και ζουμερό.

Δυο κόσμοι ενώνονται και στη διακόσμηση: αυτή τη φορά, το Hafu υιοθετεί τη japandi (=japanese+scandi) φιλοσοφία, που «μπλέκει» την ιαπωνική ισορροπία με τη σκανδιναβική απλότητα.

Οι γεωμετρικές συμμετρίες και οι ξύλινες επιφάνειες κυριαρχούν στο χώρο, όπως άλλωστε και οι ουδέτερες αποχρώσεις -το μοναδικό χρώμα που είναι παρόν είναι το κόκκινο στο περίγραμμα των πιάτων και σε διακοσμητικές λεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα είναι, λοιπόν, μια ήρεμη και φιλόξενη ατμόσφαιρα, μακριά από την “αυστηρή ψυχρότητα”, που ίσως θα περίμενε κανείς από έναν τέτοιο σχεδιασμό.

Στην ανοιχτή κουζίνα, έπειτα, οι σεφ κινούνται με επαγγελματισμό και σιγουριά: χρησιμοποιούν το κουτάλι μόνο μια φορά για δοκιμή, παρακολουθούν πολλά μαγειρικά σκεύη ταυτόχρονα, κι έχουν το νου τους παντού, χωρίς να παρεμβαίνουν ο ένας στη δουλειά του άλλου.

Και τα κορίτσια που μας σερβίρουν είναι εξαιρετικά: άψογα συντονισμένες και ευγενικές, δίνουν από μόνες τους μια ξεχωριστή πτυχή στην εμπειρία. Χάρη στη διάθεσή τους, άλλωστε, να μου εξηγήσουν κάθε λεπτομέρεια του καταλόγου, η απειρία μου με αυτήν την κουζίνα δε στάθηκε εμπόδιο στο να δοκιμάσω νέα πράγματα.

Όσο πληθαίνουν οι προσπάθειες εντυπωσιασμού μέσα από περίπλοκα concepts, όταν ένα μέρος λειτουργεί τόσο ομαλά κι ανεπιτήδευτα, δε μπορώ παρά να το ξεχωρίσω.
Σας το συστήνω το «Hafu», λοιπόν.
Γιατί έχει επιτύχει μια κάπως δυσεύρετη ισορροπία.