-
Hafu: ενδιαφέρουσες αντιθέσεις, αναπάντεχες ομοιότητες και, τελικά, κάτι καινούργιο.
Έναν πολύ ιδιαίτερο γευστικό διάλογο ανοίγει ο σεφ Σωτήρης Κοντιζάς μέσα από το νεότερο project του. Του δίνει το όνομα «Hafu», που περιγράφει στα ιαπωνικά όσους έχουν μικτή καταγωγή και, σε αυτό, αποτυπώνει τις δικές του ιαπωνικές και ελληνικές ρίζες. Και παρότι ο χαρακτηρισμός αυτός αποκτά ενίοτε αρνητική χροιά, εγώ κάθε άλλο παρά αρνητικά αντιλαμβάνομαι μια ένωση γεύσεων, παραδόσεων και συνηθειών. Μια τέτοια συνύπαρξη αποκαλύπτει όλες τις ενδιαφέρουσες αντιθέσεις και τις μάλλον αναπάντεχες ομοιότητες μεταξύ των διαφορετικών πολιτισμών. Και, τελικά, δημιουργεί κάτι καινούργιο. Ξεκινώ, για παράδειγμα, με τα alkaline pasta. Τα ζυμαρικά αυτά παρασκευάζονται σε νερό με αυξημένο pH, για να…
-
Όταν η Αθήνα μένει δική μας τον Αύγουστο
Λες και όλη η πόλη συμφωνεί σιωπηλά να κάνει μια παύση, τον Αύγουστο οι δρόμοι αδειάζουν από τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά κλείνουν για διακοπές, κι ακόμα και οι πιο πολύβουες γειτονιές ησυχάζουν. Από το παράθυρο ακούγονται πλέον μόνο τα επίμονα τζιτζίκια και, πού και πού, συζητήσεις και γέλια από τις λιγοστές παρέες που βρίσκονται ακόμα στην πόλη. Σε μια Αθήνα αλλιώτικη από ό,τι την έχω συνηθίσει, χωρίς κόσμο, χωρίς φασαρία και χωρίς ίχνος βιασύνης, ανακάλυψα μερικές διευθύνσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν και αυτόν το μήνα, και συγκαταλέγονται σε εκείνες που πραγματικά αξίζει να αναζητήσετε.
-
+2H: η ζύμη σε όλες τις εκφάνσεις της.
Φανταστείτε ένα μέρος που ο χρόνος δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ο βασικός συντελεστής που αναδεικνύει κάθε γεύση. Το +2H είναι ένα πρωτοποριακό εγχείρημα του Ergon Bakehouse, που τοποθετεί τη ζύμη στο επίκεντρο και χτίζει πάνω σε μια ήδη εντυπωσιακή βάση: τις δημιουργίες που βγαίνουν από το εργαστήριο του 72H. Το όνομά του, άλλωστε, συμβολίζει τις δύο επιπλέον ώρες που χρειάζεσαι για να ζήσεις μια μοναδική εμπειρία, μετά από τις 72 ώρες αργής ωρίμανσης της ζύμης.
-
Τσίφτης γαστροκουτούκι: πιάτα που ξυπνούν αναμνήσεις, κι όμως, έχουν κάτι νέο να πουν.
Σε έναν ήσυχο πεζόδρομο των Ιλισίων, εκεί που ο χρόνος μοιάζει να κυλά λίγο πιο αργά, ο “Τσίφτης” ξυπνά μνήμες από τα παλιά αθηναϊκά ταβερνάκια, φέρνοντάς τις στο σήμερα. Μαγειρεύοντας με σεβασμό, μεράκι και μια χαλαρή, σχεδόν παιχνιδιάρικη διάθεση, σε κάνουν να νιώθεις όχι πελάτης, αλλά φίλος που πέρασε για φαγητό.
-
Picasso: ένα minimal μεξικάνικο εστιατόριο στο Χαλάνδρι.
Λιτή και απέριττη, ανάλαφρη διακόσμηση, σε τόνους του γκρι και του μπεζ, χαρακτηρίζει το χώρο, αποπνέει σπιτική ζεστασιά και μας προϊδεάζει για το τι πρόκειται να επακολουθήσει στο γαστριμαργικό ταξίδι στο Μεξικό, με οδηγό την έμπειρη ομάδα του εστιατορίου.
πιάτα στη μέση
Μεζεδάκια στη μέση, μενού με φιλοσοφία to share, πιάτα à partager. Πείτε το όπως θέλετε, η ουσία είναι ότι, όταν το μοιραζόμαστε, το φαγητό γίνεται πιο νόστιμο.