Πριν αρχίσω να περιγράφω αναλυτικά τις γλυκές δημιουργίες του, να αναφέρω κάτι που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση: το Sweet Janet έχει το πιο φωτεινό εργαστήριο που έχω δει.

Ενσωματωμένο στον κύριο χώρο του καταστήματος, το χωρίζει μόνο ένας πάγκος από τη βιτρίνα και το περιβάλλουν μεγάλα παράθυρα, που πλημμυρίζουν το χώρο με φυσικό φως.

Με τα ταψιά να γεμίζουν, τη μυρωδιά από βούτυρο να επικρατεί και τα γλυκά να παίρνουν μορφή στον πάγκο, νιώθω σαν να είμαι στην κουζίνα της μαμάς μου και να ανυπομονώ να βγει το γλυκό από το φούρνο, για να δοκιμάσω ένα κομμάτι φρέσκο-φρέσκο.

Κι όντως, ολόφρεσκο θα το δοκιμάσω και από το Sweet Janet, γιατί όλα ψήνονται καθημερινά και φτιάχονται με αγνές πρώτες ύλες. Από τις ζύμες και τις κρέμες μέχρι τη μαρέγκα ή το γλάσο, κάθε παρασκευή είναι χειροποίητη. Το γευστικό αποτέλεσμα είναι, λοιπόν, ασύγκριτο. 

Στρέφω, τώρα, τη ματιά μου προς τη βιτρίνα.

Cheesecakes, κρουασάν, brownies και κέικ κάνουν την εμφάνισή τους από νωρίς το πρωί. Στη γωνία υπάρχει ένας τιμοκατάλογος στο χρώμα της μέντας και μια πιατέλα σε περίοπτη θέση· ο πρωταγωνιστής αλλάζει ανάλογα τη μέρα ή την εποχή. Μπορεί να είναι από μια αφράτη φοκάτσια, μέχρι μια σπιτική μηλόπιτα.

Αν με ρωτάτε, βέβαια, εγώ θα τοποθετούσα εκεί το carrot cake κάθε μέρα. Είναι τόσο αρωματικό -φτιάχνεται με καρύδι και κανέλα-, κι από πάνω έχει μια γενναιόδωρη στρώση frosting με κρέμα τυριού, βούτυρο και άρωμα λεμονιού. Είναι πανύψηλο, αυτό το κέικ, κι αφράτο. Και, κυρίως, είναι εξαιρετικά νόστιμο.

Ειδική μνεία αξίζουν, όμως, κι οι τάρτες του Sweet Janet: η πάντοτε αγαπημένη επιλογή μεταμορφώνεται σε διαφορετικές εκδοχές της.

Άλλοτε γίνεται γλυκιά και σοκολατένια- με στρώσεις από ganache σοκολάτας με καραμέλα toffee και κρέμα μασκαρπόνε αρωματισμένη με καφέ.
Τολμώ να πω πως θυμίζει την ακαταμάχητη γεύση του τιραμισού.

Τα Σαββατοκύριακα τη συναντάμε πιο ελαφριά, με αμυγδαλόκρεμα, φρέσκα φρούτα εποχής και montée λευκής σοκολάτας. Εγώ την πέτυχα με φράουλες, αλλά έχω τις πληροφορίες μου ότι έρχεται και η ακόμη πιο καλοκαιρινή εκδοχή, με ροδάκινο!
Εκτός από εκπληκτικά νόστιμη είναι και πανέμορφη- μοιάζει να βγήκε από κάποιο καλοστημένο σκηνικό του pinterest. 

Και, βέβαια, παίρνει και την αγαπημένη μου μορφή, αυτή της δροσιστικής και εκλεπτυσμένης lemon pie, με κρέμα λεμονιού και ιταλική μαρέγκα.
Και πόσο χαίρομαι όταν βλέπω πλούσια ποσότητα κρέμας στην τάρτα λεμόνι μου.

Το καλύτερο, βέβαια, είναι ότι δε χρειάζεται να υπάρχει κάποια ειδική περίσταση, για να τα απολαύσω. Μπορώ να παραγγείλω κάποιο γλυκό, να πάρω ένα κομμάτι στο χέρι όσο κάνω τη βόλτα μου, ή απλώς να καθίσω σε ένα τραπεζάκι στον πεζόδρομο και να το μοιραστώ με την παρέα μου. Στο «μικρό αδερφάκι» του Janet Craig, άλλωστε, η ομάδα έχει κρατήσει ζωντανό τον comfort χαρακτήρα που την εκφράζει.

Αυτός, μάλλον είναι και ένας από τους λόγους που έχω αδυναμία στο Sweet Janet. Γιατί σε αυτό το μέρος, εκτός από τα εκλεκτά γλυκά του, βρίσκω επίσης μια αίσθηση ηρεμίας και ανεμελιάς.

Μια αίσθηση στην οποία ίσως, τελικά, αξίζει να δίνουμε χώρο ακόμη κι όταν αλλάζουν οι εποχές.

Αλλά αυτές είναι σκέψεις για αργότερα. Προς το παρόν, ας την απολαύσουμε.