-
Χειροποίητα, δροσιστικά γλυκά από το Sweet Janet, για να ευχαριστηθούμε καλοκαίρι.
Σαν να δίνουμε μια υπόσχεση στον εαυτό μας ότι θα δημιουργήσουμε τις ωραιότερες αναμνήσεις, το καλοκαίρι αλλάζουμε ρυθμούς και συνήθειες. Σχεδιάζουμε αποδράσεις, ρίχνουμε την ταχύτητα της καθημερινότητας, κρατάμε στο νου μόνο τα μικρά και όμορφα πράγματα. Ένα υψηλής αισθητικής εγχείρημα, το Sweet Janet, μας μεταδίδει αυτό ακριβώς το συναίσθημα και κάνει το χρόνο να κυλά αργά, ακόμη κι αν βρίσκεται σε ένα σημείο της πόλης που είναι γεμάτο ζωή.
-
Hafu: ενδιαφέρουσες αντιθέσεις, αναπάντεχες ομοιότητες και, τελικά, κάτι καινούργιο.
Έναν πολύ ιδιαίτερο γευστικό διάλογο ανοίγει ο σεφ Σωτήρης Κοντιζάς μέσα από το νεότερο project του. Του δίνει το όνομα «Hafu», που περιγράφει στα ιαπωνικά όσους έχουν μικτή καταγωγή και, σε αυτό, αποτυπώνει τις δικές του ιαπωνικές και ελληνικές ρίζες. Και παρότι ο χαρακτηρισμός αυτός αποκτά ενίοτε αρνητική χροιά, εγώ κάθε άλλο παρά αρνητικά αντιλαμβάνομαι μια ένωση γεύσεων, παραδόσεων και συνηθειών. Μια τέτοια συνύπαρξη αποκαλύπτει όλες τις ενδιαφέρουσες αντιθέσεις και τις μάλλον αναπάντεχες ομοιότητες μεταξύ των διαφορετικών πολιτισμών. Και, τελικά, δημιουργεί κάτι καινούργιο. Ξεκινώ, για παράδειγμα, με τα alkaline pasta. Τα ζυμαρικά αυτά παρασκευάζονται σε νερό με αυξημένο pH, για να…
-
Μαδρίτη, κεφάλαιο 1ο • Καφές, πρωινό και brunch
Σε κάθε ταξίδι, μικρό η μεγάλο, το ξεκίνημα της ημέρας είναι που δίνει ρυθμό σε όλη την περιήγηση. Εκεί οργανώνουμε σχέδια, διαδρομές και στάσεις, και παίρνουμε ενέργεια για την εξερεύνηση που ακολουθεί. Κι αφού είναι τόσο σημαντικό κομμάτι της ημέρας, αξίζει και τον ανάλογο χώρο κι ατμόσφαιρα. Ελάτε μαζί μας καθώς ανακαλύπτουμε τις πιο ενδιαφέρουσες επιλογές για καφέ, πρωινό και brunch: από παραδοσιακά καφέ με ιστορία μέχρι μοντέρνα spots, η Μαδρίτη έχει από όλα. Faraday Με διακόσμηση και ατμόσφαιρα σαν να είναι βγαλμένο από τη δεκαετία των ’60, το Faraday είναι ταυτόχρονα δισκοπωλείο, καφέ και κατάστημα με αντικείμενα, βιβλία και…
-
Από τον Monet στον Warhol- κι έπειτα στο τραπέζι του Cupola.
Για οτιδήποτε αφορά στο φαγητό γράφω συνήθως, το ξέρω. Αλλά ήταν τόσο γοητευτική αυτή η βόλτα, που με τίποτα δεν ήθελα να απομονώσω μόνο το ένα κομμάτι της.
-
The Dolli’s restaurant: ένα αναπάντεχο μενού και η καλύτερη θέα της Ακρόπολης που έχω δει.
Ο κατάλογος του Dolli’s φτάνει στα χέρια μου. Στη μια στήλη, διαβάζω “Sushi rolls, nigiri, sashimi”. Στη δεύτερη, διακρίνω την κατηγορία “Μεζές”. Μια τόσο ποικιλόμορφη κουζίνα θα μπορούσε εύκολα να χάσει τον προσανατολισμό της. Το Dolli’s όμως, καταφέρνει να αναδείξει τις ελληνικές και διεθνείς γεύσεις με μια ισορροπία που μοιάζει αβίαστη και μια συνέπεια μάλλον σπάνια.
-
Όταν η Αθήνα μένει δική μας τον Αύγουστο
Λες και όλη η πόλη συμφωνεί σιωπηλά να κάνει μια παύση, τον Αύγουστο οι δρόμοι αδειάζουν από τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά κλείνουν για διακοπές, κι ακόμα και οι πιο πολύβουες γειτονιές ησυχάζουν. Από το παράθυρο ακούγονται πλέον μόνο τα επίμονα τζιτζίκια και, πού και πού, συζητήσεις και γέλια από τις λιγοστές παρέες που βρίσκονται ακόμα στην πόλη. Σε μια Αθήνα αλλιώτικη από ό,τι την έχω συνηθίσει, χωρίς κόσμο, χωρίς φασαρία και χωρίς ίχνος βιασύνης, ανακάλυψα μερικές διευθύνσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν και αυτόν το μήνα, και συγκαταλέγονται σε εκείνες που πραγματικά αξίζει να αναζητήσετε.
-
Σίφνος 2025: φαγητά, τοπία, παραλίες και μικρές αποδράσεις
Τη Σίφνο τη συνοδεύει μια φήμη: όπου και να πας, ό,τι και να επιλέξεις, είναι αδύνατο να μην ευχαριστηθείς το φαγητό. Το ήξερα κι εγώ αυτό, και πήγα προετοιμασμένη. Κράτησα σημειώσεις, έβγαλα φωτογραφίες, δοκίμασα όσα περισσότερα μπορούσα, και παρακάτω μοιράζομαι τα αγαπημένα μου. Αυτή τη φορά δεν περιορίστηκα στο φαγητό· κατέγραψα και μερικά σημεία του νησιού που με γοήτευσαν- χωριά, παραλίες, εκκλησίες. Ορίστε λοιπόν, η δική μου Σίφνος.
-
Let’s bubble: το δείπνο με θέα την Ακρόπολη, που δε μοιάζει με κανένα άλλο.
Τη λύση που αναζητούσαμε τόσο καιρό για να απολαμβάνουμε τη θέα της Ακρόπολης, χωρίς να μας νοιάζει αν έχει κρύο ή αν βρέχει, χωρίς τέντες και υπόστεγα, τη βρήκαμε στο Noema hotel. Αυτό το ξενοδοχείο στου Φιλοπάππου μάς υποδέχεται με μια τελείως διαφορετική εμπειρία από ό,τι έχουμε συνηθίσει: τα bubbles. Διαφανείς θόλους, δηλαδή, που τοποθετήθηκαν στην ταράτσα του ξενοδοχείου και μας περιβάλλουν προστατευτικά στο δείπνο μας, χωρίς να στερούν τίποτα από την πανοραμική θέα της Αθήνας.
-
Επισκεφτήκαμε το Athenée για ιταλικά γλυκά, με την υπογραφή του Στέλιου Παρλιάρου.
Στη θέση που ήταν κάποτε το εμβληματικό Zonar’s, βρίσκεται πλέον το Athenée, διατηρώντας την κομψότητα και τη διαχρονική του ατμόσφαιρα, σαν ένα ζωντανό κομμάτι της αθηναϊκής ιστορίας. Κάθε Κυριακή, υποδέχεται ταλαντούχους pastry chefs, που δίνουν μια γλυκιά νότα στην αγαπημένη μας συνήθεια, το brunch.
-
The roosters: flat white, μπουγάτσα bun και θέα στην Aθήνα.
Δε θα σας πω ψέματα· πήγα επειδή είδα φωτογραφίες στο Instagram. Πώς να μη μου τραβήξει την προσοχή, άλλωστε, ένας χώρος φωτεινός και minimal, με σκανδιναβικές λεπτομέρειες; Αυτό το μέρος, όμως, δεν είναι απλώς ένα ακόμη instagrammable spot. Είναι φτιαγμένο με τέτοια προσοχή στη λεπτομέρεια που σπάνια συναντώ. Μιλάω φυσικά για το νέο κατάστημα των ‘The Roosters’, στα Ιλίσια.
-
+2H: η ζύμη σε όλες τις εκφάνσεις της.
Φανταστείτε ένα μέρος που ο χρόνος δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ο βασικός συντελεστής που αναδεικνύει κάθε γεύση. Το +2H είναι ένα πρωτοποριακό εγχείρημα του Ergon Bakehouse, που τοποθετεί τη ζύμη στο επίκεντρο και χτίζει πάνω σε μια ήδη εντυπωσιακή βάση: τις δημιουργίες που βγαίνουν από το εργαστήριο του 72H. Το όνομά του, άλλωστε, συμβολίζει τις δύο επιπλέον ώρες που χρειάζεσαι για να ζήσεις μια μοναδική εμπειρία, μετά από τις 72 ώρες αργής ωρίμανσης της ζύμης.
-
Τσίφτης γαστροκουτούκι: πιάτα που ξυπνούν αναμνήσεις, κι όμως, έχουν κάτι νέο να πουν.
Σε έναν ήσυχο πεζόδρομο των Ιλισίων, εκεί που ο χρόνος μοιάζει να κυλά λίγο πιο αργά, ο “Τσίφτης” ξυπνά μνήμες από τα παλιά αθηναϊκά ταβερνάκια, φέρνοντάς τις στο σήμερα. Μαγειρεύοντας με σεβασμό, μεράκι και μια χαλαρή, σχεδόν παιχνιδιάρικη διάθεση, σε κάνουν να νιώθεις όχι πελάτης, αλλά φίλος που πέρασε για φαγητό.
