-
The Dolli’s restaurant: ένα αναπάντεχο μενού και η καλύτερη θέα της Ακρόπολης που έχω δει.
Ο κατάλογος του Dolli’s φτάνει στα χέρια μου. Στη μια στήλη, διαβάζω “Sushi rolls, nigiri, sashimi”. Στη δεύτερη, διακρίνω την κατηγορία “Μεζές”. Μια τόσο ποικιλόμορφη κουζίνα θα μπορούσε εύκολα να χάσει τον προσανατολισμό της. Το Dolli’s όμως, καταφέρνει να αναδείξει τις ελληνικές και διεθνείς γεύσεις με μια ισορροπία που μοιάζει αβίαστη και μια συνέπεια μάλλον σπάνια.
-
Όταν η Αθήνα μένει δική μας τον Αύγουστο
Λες και όλη η πόλη συμφωνεί σιωπηλά να κάνει μια παύση, τον Αύγουστο οι δρόμοι αδειάζουν από τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά κλείνουν για διακοπές, κι ακόμα και οι πιο πολύβουες γειτονιές ησυχάζουν. Από το παράθυρο ακούγονται πλέον μόνο τα επίμονα τζιτζίκια και, πού και πού, συζητήσεις και γέλια από τις λιγοστές παρέες που βρίσκονται ακόμα στην πόλη. Σε μια Αθήνα αλλιώτικη από ό,τι την έχω συνηθίσει, χωρίς κόσμο, χωρίς φασαρία και χωρίς ίχνος βιασύνης, ανακάλυψα μερικές διευθύνσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν και αυτόν το μήνα, και συγκαταλέγονται σε εκείνες που πραγματικά αξίζει να αναζητήσετε.
-
Σίφνος 2025: φαγητά, τοπία, παραλίες και μικρές αποδράσεις
Τη Σίφνο τη συνοδεύει μια φήμη: όπου και να πας, ό,τι και να επιλέξεις, είναι αδύνατο να μην ευχαριστηθείς το φαγητό. Το ήξερα κι εγώ αυτό, και πήγα προετοιμασμένη. Κράτησα σημειώσεις, έβγαλα φωτογραφίες, δοκίμασα όσα περισσότερα μπορούσα, και παρακάτω μοιράζομαι τα αγαπημένα μου. Αυτή τη φορά δεν περιορίστηκα στο φαγητό· κατέγραψα και μερικά σημεία του νησιού που με γοήτευσαν- χωριά, παραλίες, εκκλησίες. Ορίστε λοιπόν, η δική μου Σίφνος.
-
Let’s bubble: το δείπνο με θέα την Ακρόπολη, που δε μοιάζει με κανένα άλλο.
Τη λύση που αναζητούσαμε τόσο καιρό για να απολαμβάνουμε τη θέα της Ακρόπολης, χωρίς να μας νοιάζει αν έχει κρύο ή αν βρέχει, χωρίς τέντες και υπόστεγα, τη βρήκαμε στο Noema hotel. Αυτό το ξενοδοχείο στου Φιλοπάππου μάς υποδέχεται με μια τελείως διαφορετική εμπειρία από ό,τι έχουμε συνηθίσει: τα bubbles. Διαφανείς θόλους, δηλαδή, που τοποθετήθηκαν στην ταράτσα του ξενοδοχείου και μας περιβάλλουν προστατευτικά στο δείπνο μας, χωρίς να στερούν τίποτα από την πανοραμική θέα της Αθήνας.
-
Επισκεφτήκαμε το Athenée για ιταλικά γλυκά, με την υπογραφή του Στέλιου Παρλιάρου.
Στη θέση που ήταν κάποτε το εμβληματικό Zonar’s, βρίσκεται πλέον το Athenée, διατηρώντας την κομψότητα και τη διαχρονική του ατμόσφαιρα, σαν ένα ζωντανό κομμάτι της αθηναϊκής ιστορίας. Κάθε Κυριακή, υποδέχεται ταλαντούχους pastry chefs, που δίνουν μια γλυκιά νότα στην αγαπημένη μας συνήθεια, το brunch.
-
The roosters: flat white, μπουγάτσα bun και θέα στην Aθήνα.
Δε θα σας πω ψέματα· πήγα επειδή είδα φωτογραφίες στο Instagram. Πώς να μη μου τραβήξει την προσοχή, άλλωστε, ένας χώρος φωτεινός και minimal, με σκανδιναβικές λεπτομέρειες; Αυτό το μέρος, όμως, δεν είναι απλώς ένα ακόμη instagrammable spot. Είναι φτιαγμένο με τέτοια προσοχή στη λεπτομέρεια που σπάνια συναντώ. Μιλάω φυσικά για το νέο κατάστημα των ‘The Roosters’, στα Ιλίσια.
-
+2H: η ζύμη σε όλες τις εκφάνσεις της.
Φανταστείτε ένα μέρος που ο χρόνος δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ο βασικός συντελεστής που αναδεικνύει κάθε γεύση. Το +2H είναι ένα πρωτοποριακό εγχείρημα του Ergon Bakehouse, που τοποθετεί τη ζύμη στο επίκεντρο και χτίζει πάνω σε μια ήδη εντυπωσιακή βάση: τις δημιουργίες που βγαίνουν από το εργαστήριο του 72H. Το όνομά του, άλλωστε, συμβολίζει τις δύο επιπλέον ώρες που χρειάζεσαι για να ζήσεις μια μοναδική εμπειρία, μετά από τις 72 ώρες αργής ωρίμανσης της ζύμης.
-
Τσίφτης γαστροκουτούκι: πιάτα που ξυπνούν αναμνήσεις, κι όμως, έχουν κάτι νέο να πουν.
Σε έναν ήσυχο πεζόδρομο των Ιλισίων, εκεί που ο χρόνος μοιάζει να κυλά λίγο πιο αργά, ο “Τσίφτης” ξυπνά μνήμες από τα παλιά αθηναϊκά ταβερνάκια, φέρνοντάς τις στο σήμερα. Μαγειρεύοντας με σεβασμό, μεράκι και μια χαλαρή, σχεδόν παιχνιδιάρικη διάθεση, σε κάνουν να νιώθεις όχι πελάτης, αλλά φίλος που πέρασε για φαγητό.
-
72H αργής ωρίμανσης, αλλά κάθε λεπτό αξίζει.
Αλεύρι, μαγιά, αλάτι και νερό – τέσσερα μόνο υλικά αρκούν για την παρασκευή ψωμιού. Ακούγεται απλό, όμως πίσω από την τέχνη της αρτοποιίας κρύβονται προσεκτικά βήματα και αμέτρητες ώρες αναμονής. Σε αυτή τη φιλοσοφία βασίζεται και το 72H, που προστέθηκε πρόσφατα στον χάρτη των σύγχρονων αρτοποιείων. Αποφεύγει το γρήγορο ζύμωμα και τα βιαστικά αποτελέσματα, αφήνοντας το προζύμι να ωριμάσει αργά, για 72 ολόκληρες ώρες. Κάθε καρβέλι αποκτά, έτσι, αέρινη υφή, πλούσια γεύση και αυτό το χαρακτηριστικό άρωμα.
-
Aperio: η αγαπημένη μας συνήθεια με ανανεωμένες γεύσεις.
Όσες φορές κι αν έχω επισκεφτεί το Aperio, πάντα με εντυπωσιάζει με την ποιότητα και την ανεπιτήδευτη κομψότητά του. Δε χρειάστηκε, λοιπόν, να σκεφτώ και πολύ για να δοκιμάσω τον νέο του κατάλογο. Γεύσεις, αρώματα, υφές – όλα συνδυάζονται με τέτοια ισορροπία, που κάθε πιάτο μοιάζει με ένα μικρό έργο τέχνης.
-
Tο Sol είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό café.
Γνωρίσαμε το Sol στην Τήνο, από όπου ξεκίνησε, πρόσφατα όμως βρήκε τη θέση του και στην πολυσύχναστη Πραξιτέλους, προσκαλώντας όλους τους “παλιούς γνωστούς” από το νησί, αλλά και νέους επισκέπτες που το συναντούν για πρώτη φορά.
-
Luma: η νέα άφιξη που μας υπενθυμίζει γιατί αγαπάμε την ιταλική κουζίνα… και το Παγκράτι.
Κατέχοντας σταθερά μια από τις πρώτες θέσεις στις προτιμήσεις μας, η ιταλική κουζίνα βρήκε ένα ακόμη σπίτι – ένα πολύ όμορφο και ζεστό σπίτι για να είμαστε ακριβείς. Το Luma φιλοξενείται σε ένα διατηρετέο κτίριο στο Παγκράτι, με πολλά επίπεδα, προσεγμένη διακόσμηση και ένα κελάρι που ξεπροβάλλει από το πεζοδρόμιο.
